Polski rynek przewodników rowerowych dopiero raczkuje i z wolna pojawiające się pozycje nie zaspokajają szybko rosnących potrzeb. Tym bardziej cieszymy się z tego, iż jako pierwsi stworzyliśmy propozycję całkowicie niespotykaną – przewodnik tras rowerowych dla rodzin z dziećmi. Jeśli zatem szukacie inspiracji dla siebie, mamy nadzieję, że znajdziecie tu kilka ciekawych propozycji także dla siebie. Jesteśmy absolutnie pewni, że rowerowa podróż z dziećmi poza miastem, to cudowna i przynosząca mnóstwo radości aktywność, dostępna przy odrobinie chęci dla każdego.

To z jednej strony dość naturalne, że myśląc o jeździe z dziećmi na rowerze, planujemy raczej krótkie, jedno- lub dwugodzinne przejażdżki, zaplanowane najczęściej na miasto. Park, nadrzeczny bulwar lub jakiś rodzaj leśnego lasu (Mogilski, Wolski) wydaje nam się najlepszym z możliwych na ten cel miejsc. Wydaje nam się, że jazda z dziećmi musi być taka, gdyż po pierwsze wymagają tego kwestie bezpieczeństwa (poruszanie się po trasach na których nie ma ruchu samochodowego), a po drugie ograniczone możliwości kondycyjne uczestników. Jednak nasze doświadczenia pokazują, że wcale tak być nie musi! W rozlicznych organizowanych przez nas projektach, niejednokrotnie udział brały dzieci w wieku 7-8 lat, które potrafiły na swoich rowerach przejechać 25-30 km i więcej! To naprawdę nie jest aż tak wielka odległość, jak się początkowo wydaje! A zobaczcie, jak wielkie daje możliwości! Trasa spod Mostu Dębnickiego do Tyńca ma w obie strony około 16 km. Doliczając do tego fakt, że trzeba jeszcze do tego miejsca dojechać, okazuje się, że robi się z tego 20 km, a nierzadko i więcej. I jakie są fakty? Takie, że w każdy słoneczny tydzień trasę tą pokonują setki rowerzystów, wśród których są także rodziny z licznymi dziećmi. Oznacza to, że każda rodzina może spokojnie myśleć o rodzinnej rowerowej rekreacji zakrojonej na 20-30 km nawet wtedy, gdy ma dziecko w jednej z trzech pierwszych klas szkoły podstawowej. Mając tą świadomość, naprawdę można pomyśleć o zupełnie innym sposobie planowania wspólnych weekendów. Nie musi to być już tylko park czy nadwiślańska alejka, ale także całe mnóstwo pięknych nieodkrytych przez Was miejsc, w których korzyści poznawcze będą nie tylko dla dziecka, ale też dla dorosłych.

Takie wyjazdy mogą być nie tylko fantastyczną formą spędzania wspólnie czasu, ale także znakomitym pomysłem na edukację krajoznawczą. Wiele miejsc w okolicy Krakowa, nadających się do jazdy z dziećmi, to miejsca pełne atrakcji. Stare kamieniołomy, drewniane kościoły, zamki, jaskinie czy wreszcie fantastyczne leśne ostępy – to wszystko można potraktować szerzej, niż tylko w perspektywie sportu i rekreacji. Dziecko zabierane na takie wycieczki od samego początku nabiera niesłychanej ciekawości, bo tak samo jak  dorośli, chce wiedzieć co kryje się za przysłowiowym „zakrętem”. A to rzecz bezcenna – rozbudzić już w dziecku tą pasję, która potem może stać się dla niego pięknym sposobem na codzienne życie.

Zachęcamy zatem do tworzenia szczególnej weekendowej aury. Aury małych podróży, które dla dziecka stałyby się zaproszeniem do zakochania się w rowerowym sposobie spędzana wolnego czasu. To przecież i piękne, i pożyteczne. Możecie to realizować na różne sposoby. Jeśli posiadacie samochód, będzie Wam z pewnością łatwiej. Ale nasze trasy zaplanowaliśmy w taki sposób, aby można było do nich dotrzeć także tym z Was, którzy własnego transportu nie posiadają. Punkty startowe i końcowe są bowiem w miejscach, gdzie dociera komunikacja publiczna – MPK lub PKP. Miejsca, jakie odwiedzamy, są naprawdę wyjątkowe. Niektóre z nich dla wielu z Was z pewnością okażą się znane. Inne jednak będą dla większości absolutnie nowe. Zachęcamy was do poznawania ich, gdyż nawet małe „podróże” z dziećmi mogą stać się podstawą do odnalezienia w sobie cudownych uczuć.

Przy projektowaniu naszych rodzinnych tras mieliśmy w sobie jedną kluczową wytyczną; ma być bezpieczne i dostępnie dla możliwie jak największej grupy odbiorców. Pierwsza wytyczna została zrealizowana w ten sposób, że trasy przez nas projektowane przebiegają drogami, na których ruchu samochodowego albo nie ma, albo jest on znikomy. Druga zaś została zrealizowana w ten sposób, że trasy mają płaski profil i są propozycjami stosunkowo krótkimi (do zrealizowania, nie licząc dojazdu, w 3-4 godziny – licząc z odpoczynkami). Chcąc jednak Was zaskoczyć i pokazać, że można poznawać tereny stosunkowo trudne, w dość łatwy sposób, zaprojektowaliśmy kilka tras, które mają wyjątkową filozofię. Otóż ich punkty początkowe znajdują się w miejscach najwyższych, a docierając do nich autobusem, zaczynamy nasz rowerowy dzień od pięknej, pełnej wspaniałych widoków jazdy w dół. W ten sposób mamy szansę poznać z rowerowej perspektywy tak cudowne pejzażowo rejony, jak Garb Tenczyński, Dolinki Podkrakowskie i cudowny „zielony” zjazd z do Doliny Prądnika.

Korzystajcie zatem z naszych propozycji, kiedy tylko zapragniecie. Mamy zatem nadzieję, że nasz przewodnik zainspiruje Was i wyruszycie z dziećmi na wspólne odkrywanie Małopolski.

Stworzone przez nas trasy są trasami autorskimi, to znaczy sami je wyznaczaliśmy w oparciu o posiadaną wiedzę i wieloletnie doświadczenie. Nie są zatem trasami znakowanymi, na których na całej trasie prowadziłyby nas jakieś oznaczające ją symbole. Oczywiście jeżdżąc po naszych trasach, w wielu miejscach napotkacie na oznakowania szlaków rowerowych i pieszych (do których się często odwołujemy), jednak wyznaczając je nie kierowaliśmy się nimi. Pojawiaj się na naszych trasach niejako „przy okazji”. Dodatkowo kluczowa jest kwestia, iż tworząc nasze trasy naszym głównym założeniem było minimalizowanie kontaktu z ruchem samochodowym. Co nie musi oznaczać jeżdżenie po drogach leśnych, ale choćby po drogach asfaltowych najniższej kategorii. W efekcie powstał pakiet tras, na których właściwe nawigowanie, szukanie poprawnego kierunku przejazdu, wymaga uwagi i znacznie większej ilości wskazówek, niż tylko wyznaczenie punktów kontrolnych. Tym bardziej, że nawet najlepsze mapy mają pewne niedokładności i nieaktualności terenowe (np. wylanie asfaltu, poprowadzeni nowej drogi itp.).

Umiejętność czytania mapy zdobywa się latami. Jednym przychodzi to szybciej, innym wolniej. Dla wielu z Was poza mapą, jaką znajdziecie na naszej stronie, w zasadzie nic więcej nie jest potrzebne. Rzucicie okiem i gotowy materiał do jazdy. Inni z Was natomiast potrzebują stałego wsparcia w postaci bardzo szczegółowych opisów. I to właśnie z myślą o takich osobach tworzyliśmy nasze teksty. Mamy tego świadomość, iż niektórym z Was (tym doświadczonym) może to przeszkadzać. Być może uznacie to za niepotrzebny potok słów. Ale realizując cały projekt, w szczególności myśleliśmy o tych, którzy dopiero są na początku samodzielności w pozamiejskiej jeździe.

Oczywiście jeżdżenie z opisem na kierownicy nie ma sensu. Można to w jakiś sposób realizować w górskiej wędrówce, gdzie tempo jest znacznie wolniejsze, a ręce są wolne. Na rowerze jednak realizowanie takiej opcji raczej nie wchodzi w grę. W ten bowiem sposób tracilibyśmy ogromną część uroku, jaka towarzyszy rowerowej jeździe. Składałaby się z nieustannych zatrzymań, doczytywań i szukania kolejnych szczegółów. Po co zatem te aż tak obszerne opisy? Oczywiście, jeśli jesteś osobą początkującą w terenowej jeździe (to znaczy poza miastem), początki i tak mogą być takie, jak opisane wyżej. Będziesz stawać, doczytywać i (czasami w zagubieniu) rozglądać się. Jednak brak doświadczenia nie musi oznaczać bezradności. Jeśli bowiem właściwie odrobi się „zadanie domowe”, każdy – nawet ten, kto po raz pierwszy samodzielnie wyrusza na wycieczkę poza miasto – może pokonywać kolejne kilometry bardziej efektywnie. Trzeba tylko zapamiętać kilka kwestii:

• Po pierwsze chcąc jechać na naszą trasę, zaopatrz się w najnowszą mapę terenu, po której ona prowadzi. Na potrzeby zobrazowania przebiegu wszystkich znajdujących się w przewodniku tras, swoich map użyczyło nam Wydawnictwo Compass. Z pełnym przekonaniem polecamy je przy samodzielnym pokonywaniu każdej z tras, gdyż są bezapelacyjnie najlepsze na rynku, regularnie aktualizowane w terenie i zawierające mnóstwo szczegółów, do których odwołujemy się także w naszych opisach. Mapy dostępne na stronie są jednak (z oczywistych powodów) mapami starszymi. Wiernie przedstawiającymi układ dróg i większości ścieżek, jednak mającymi znacznie uboższą ikonografię obiektową (kapliczek, szkół, remiz strażackich, przydrożnych krzyży, przystanków autobusowych na liniach podmiejskich itp.). Każdy taki element to bezcenna pomoc w poruszaniu się w terenie, a aktualne mapy Compassu są pod tym względem znakomite. Sami z nich korzystamy na co dzień i je właśnie polecamy.

• Kiedy będziesz mieć już papierową mapę, nanieś na nią ślad przejazdu z dostępnej na naszej stronie mapy elektronicznej. W ten sposób nie będziesz za każdym razem szukać miejsca przebiegu trasy. Oczywiście jeśli nie chcesz pisać po mapie, możesz wydrukować mapę z naszej strony i używać obu do aktualnej nawigacji, choć to nieco komplikuje cały jej proces. Nanosząc ślad na mapę uczysz się jednak zapamiętywać określone kierunki, co zaowocuje w terenie. Będziesz szybciej rozpoznawać miejsca skrętów, zmiany kierunku jazdy czy odnajdywanie punktów kontrolnych (np. kapliczek).

• Przeczytaj opis i „przejedź” wraz z nim trasę na mapie. To oczywiście czasochłonne zajęcie, ale zobaczysz, że to cudowny sposób na uczenie się mapy! Po pierwsze sprawdzisz, czy opis jest poprawny (pisanie ich to ciężka praca w oparciu o notatki, ale nie da się wszystkiego zapisać, więc ważne miejsce odgrywa pamięć – a zatem możliwe są błędy), po drugie zapamiętasz z niego wiele szczegółów i po wreszcie po trzecie czytając i odnajdując wszystko na mapie pozytywnie się zapalasz do odkrycia wszystkich tajemnic trasy. Będziesz dążyć do zobaczenia, jak to wygląda w terenie. A to kluczowe do tego, aby wziąć rower i wyruszyć w małą weekendową podróż.

Zatem jeśli odrobisz zadanie domowe z mapy, sprawdzisz wieczorem dnia poprzedniego czy wszystko w jest w porządku w Twoim sprzęcie (oj, jak nieprzyjemnie jest zobaczyć, że właśnie wychodzisz, a tu przebita opona…) i obudzisz się rano z zapałem przeżycia wielu pięknych rowerowych emocji – ruszaj w drogę! A potem – prosimy! – napisz do nas. Krytycznie, ale też z poczuciem, że gramy w jednej drużynie, której celem jest stworzenie jak najlepszego rowerowego przewodnika. Bardzo chętnie czekamy zatem na wszelkie uwagi!

Powodzenia!

Stworzone przez nas trasy są trasami autorskimi, to znaczy sami je wyznaczaliśmy w oparciu o posiadaną wiedzę i wieloletnie doświadczenie. Nie są zatem trasami znakowanymi, na których na całej trasie prowadziłyby nas jakieś oznaczające ją symbole. Oczywiście jeżdżąc po naszych trasach, w wielu miejscach napotkacie na oznakowania szlaków rowerowych i pieszych (do których się często odwołujemy), jednak wyznaczając je nie kierowaliśmy się nimi. Pojawiaj się na naszych trasach niejako „przy okazji”. Dodatkowo kluczowa jest kwestia, iż tworząc nasze trasy naszym głównym założeniem było minimalizowanie kontaktu z ruchem samochodowym. Co nie musi oznaczać jeżdżenie po drogach leśnych, ale choćby po drogach asfaltowych najniższej kategorii. W efekcie powstał pakiet tras, na których właściwe nawigowanie, szukanie poprawnego kierunku przejazdu, wymaga uwagi i znacznie większej ilości wskazówek, niż tylko wyznaczenie punktów kontrolnych. Tym bardziej, że nawet najlepsze mapy mają pewne niedokładności i nieaktualności terenowe (np. wylanie asfaltu, poprowadzeni nowej drogi itp.).

Umiejętność czytania mapy zdobywa się latami. Jednym przychodzi to szybciej, innym wolniej. Dla wielu z Was poza mapą, jaką znajdziecie na naszej stronie, w zasadzie nic więcej nie jest potrzebne. Rzucicie okiem i gotowy materiał do jazdy. Inni z Was natomiast potrzebują stałego wsparcia w postaci bardzo szczegółowych opisów. I to właśnie z myślą o takich osobach tworzyliśmy nasze teksty. Mamy tego świadomość, iż niektórym z Was (tym doświadczonym) może to przeszkadzać. Być może uznacie to za niepotrzebny potok słów. Ale realizując cały projekt, w szczególności myśleliśmy o tych, którzy dopiero są na początku samodzielności w pozamiejskiej jeździe.

Oczywiście jeżdżenie z opisem na kierownicy nie ma sensu. Można to w jakiś sposób realizować w górskiej wędrówce, gdzie tempo jest znacznie wolniejsze, a ręce są wolne. Na rowerze jednak realizowanie takiej opcji raczej nie wchodzi w grę. W ten bowiem sposób tracilibyśmy ogromną część uroku, jaka towarzyszy rowerowej jeździe. Składałaby się z nieustannych zatrzymań, doczytywań i szukania kolejnych szczegółów. Po co zatem te aż tak obszerne opisy? Oczywiście, jeśli jesteś osobą początkującą w terenowej jeździe (to znaczy poza miastem), początki i tak mogą być takie, jak opisane wyżej. Będziesz stawać, doczytywać i (czasami w zagubieniu) rozglądać się. Jednak brak doświadczenia nie musi oznaczać bezradności. Jeśli bowiem właściwie odrobi się „zadanie domowe”, każdy – nawet ten, kto po raz pierwszy samodzielnie wyrusza na wycieczkę poza miasto – może pokonywać kolejne kilometry bardziej efektywnie. Trzeba tylko zapamiętać kilka kwestii:

• Po pierwsze chcąc jechać na naszą trasę, zaopatrz się w najnowszą mapę terenu, po której ona prowadzi. Na potrzeby zobrazowania przebiegu wszystkich znajdujących się w przewodniku tras, swoich map użyczyło nam Wydawnictwo Compass. Z pełnym przekonaniem polecamy je przy samodzielnym pokonywaniu każdej z tras, gdyż są bezapelacyjnie najlepsze na rynku, regularnie aktualizowane w terenie i zawierające mnóstwo szczegółów, do których odwołujemy się także w naszych opisach. Mapy dostępne na stronie są jednak (z oczywistych powodów) mapami starszymi. Wiernie przedstawiającymi układ dróg i większości ścieżek, jednak mającymi znacznie uboższą ikonografię obiektową (kapliczek, szkół, remiz strażackich, przydrożnych krzyży, przystanków autobusowych na liniach podmiejskich itp.). Każdy taki element to bezcenna pomoc w poruszaniu się w terenie, a aktualne mapy Compassu są pod tym względem znakomite. Sami z nich korzystamy na co dzień i je właśnie polecamy.

• Kiedy będziesz mieć już papierową mapę, nanieś na nią ślad przejazdu z dostępnej na naszej stronie mapy elektronicznej. W ten sposób nie będziesz za każdym razem szukać miejsca przebiegu trasy. Oczywiście jeśli nie chcesz pisać po mapie, możesz wydrukować mapę z naszej strony i używać obu do aktualnej nawigacji, choć to nieco komplikuje cały jej proces. Nanosząc ślad na mapę uczysz się jednak zapamiętywać określone kierunki, co zaowocuje w terenie. Będziesz szybciej rozpoznawać miejsca skrętów, zmiany kierunku jazdy czy odnajdywanie punktów kontrolnych (np. kapliczek).

• Przeczytaj opis i „przejedź” wraz z nim trasę na mapie. To oczywiście czasochłonne zajęcie, ale zobaczysz, że to cudowny sposób na uczenie się mapy! Po pierwsze sprawdzisz, czy opis jest poprawny (pisanie ich to ciężka praca w oparciu o notatki, ale nie da się wszystkiego zapisać, więc ważne miejsce odgrywa pamięć – a zatem możliwe są błędy), po drugie zapamiętasz z niego wiele szczegółów i po wreszcie po trzecie czytając i odnajdując wszystko na mapie pozytywnie się zapalasz do odkrycia wszystkich tajemnic trasy. Będziesz dążyć do zobaczenia, jak to wygląda w terenie. A to kluczowe do tego, aby wziąć rower i wyruszyć w małą weekendową podróż.

Zatem jeśli odrobisz zadanie domowe z mapy, sprawdzisz wieczorem dnia poprzedniego czy wszystko w jest w porządku w Twoim sprzęcie (oj, jak nieprzyjemnie jest zobaczyć, że właśnie wychodzisz, a tu przebita opona…) i obudzisz się rano z zapałem przeżycia wielu pięknych rowerowych emocji – ruszaj w drogę! A potem – prosimy! – napisz do nas. Krytycznie, ale też z poczuciem, że gramy w jednej drużynie, której celem jest stworzenie jak najlepszego rowerowego przewodnika. Bardzo chętnie czekamy zatem na wszelkie uwagi!

Powodzenia!

Patrząc zatem na nasze trasy, trzeba od razu widzieć je w tej właśnie perspektywie. To jest szczególnego rodzaju zaproszenie do tego, aby wyjechać z miasta i rozpocząć cały cykl podróży w poszukiwaniu swoich ulubionych krajobrazów. Samemu, ze znajomymi, przyjaciółmi czy rodziną. I nie trzeba się tego bać. Gdy po raz pierwszy wyjedziecie na trasę, sami zobaczycie, że 40 km (o rety rety – powie większość z Was na początku – tyle kilometrów!) to żaden problem. To chwila. Trzeba tylko zmienić optykę i nie szukać czegoś na 1-2 godziny, ale na 6-7 godzin. W spokojnym pedałowaniu, z podziwianiem przyrody, z rozmowami na rowerze, z odpoczynkiem, który będzie miał coś z pikniku… W naszych rozlicznych projektach wielokrotnie udział brały 7-8 letnie dzieci, które bez przygotowania potrafiły pokonać 40-45 km trasę. A to znaczy, że każdy tak może, nie ważne w jakim jest wieku.

Aby jednak możliwa była szybka identyfikacja trudności, stworzyliśmy pięciostopniową skalę. Jeśli przy trasie widnieje oznaczenie zawierające dwa numery (np. 1-2), oznacza to, że trasa na dominującej części ma trudność 1, ale fragmentami 2.

Poziom 1 na trasie dominuje droga płaska, bardzo łatwa technicznie, o asfaltowej, gruntowej bądź szutrowej nawierzchni; możliwa do pokonania przez każdego bez przygotowania

Poziom 2 trasa o dominacji płaskiego profilu, ale wiążąca się z pewną ilością łagodnych podjazdów o długości od 500 m; w pewnej ilości mogą na niej występować drogi gruntowe lub/i leśne; możliwa do pokonania przez każdego, kto lubi umiarkowane zmęczenie

Poziom 3 trasa w terenie lekko pofałdowanym, gdzie regularnie można napotkać nieco stromsze podjazdy o długości przekraczającej 500 metrów, a także przekraczające 2 km; na trasie niewielka ilość dróg gruntowych z łatwymi technicznie podjazdami i zjazdami; możliwa do pokonania bez przygotowania przez każdego, kto lubi aktywne formy spędzania czasu

Poziom 4 trasa silnie pofałdowana w całości składająca się z wymiennie przebiegających podjazdów i zjazdów; na całej długości możliwe regularne podjazdy o długości przekraczającej 2 km; spora ilość odcinków gruntowych, na których wymagane są większe umiejętności techniczne z racji występowania wąskiej i nierównej nawierzchni; możliwa do pokonania przez osoby regularnie korzystające z roweru w terenie wymagającym dużego wysiłku

Poziom 5 trasa przebiegająca przez rejony podgórskie bądź górskie, na których nie brakuje podjazdów liczących po kilka, czy wręcz kilkanaście kilometrów; wymaga tolerancji na bardzo duży wysiłek realizowany na długich odcinkach czasu; trasa złożona z dróg o każdym rodzaju nawierzchni, wymagająca sporych umiejętności technicznych – także do jazdy dłuższymi odcinkami pod górę na nawierzchniach szutrowych i gruntowych; możliwa do zrealizowania przez osoby przyzwyczajone do bardzo długotrwałego i bardzo dużego rowerowego wysiłku

a

Z oczywistych względów nasz przewodnik nie obejmuje tras o skali 4 i 5, a skala 3 występuje tylko na jednej z nich (i to na fragmencie). Ogólna nasza uwaga w tej kwestii jest jednak taka: w kwestii predyspozycji do rowerowej jazdy i oznaczeń trudności tras, dużo większe znaczenie mają nastawienie i psychologiczna tolerancja dla podejmowanego wysiłku, niż profil jazdy. Nie trzeba być człowiekiem wytrenowanym, aby przejechać z satysfakcją trasę 50 km. Nawet z pewną ilością podjazdów. Kluczowe jest tylko to, aby mieć otwartość na wysiłek i odpowiednio się nastawiać.Osoba, która ma w sobie otwartość i cieszy się jazdą, pokona także podjazdy. A jak nie pokona ich na rowerze, to zsiądzie i te kilkadziesiąt metrów podprowadzi. A siła w nogach sama przyjdzie za trzecim czy czwartym wyjazdem. Trzeba tylko to praktykować.

Ważne jest też to, że widząc trudności (np. podjazd), znajdźmy w sobie spokój. Zsiądźmy z roweru, usiądźmy na chwilę aby porozmawiać, zjedźmy batona czy kanapkę, napijmy się herbaty i wtedy pomyślmy o tym, co dalej. A sami zobaczycie, że z takim podejściem pewne rzeczy zawsze zostaną dla niektórych z Was trudne (bo nie mamy takich samych predyspozycji), ale Wasza radość z dnia nie przejmie się nimi.

Wypróbujcie tego! To działa!

Poszukiwanie nowych inspiracji do rowerowej jazdy, to zadanie wymagające pewnego zaangażowania. Aby naprawdę ucieszyć się spędzanym na rowerze czasem, nie wystarczy (według nas) wsiąść na siodełko i ruszyć przed siebie. Podobnie jak nie wystarczy wrzucić coś na ząb, aby rozsmakować się w czymś pysznym i piękne zarazem. Traktujemy bowiem rower jako coś, co stanowi zachwycającą formę na odkrywanie radosnej strony życia. I choć pozornie jest to proste w użyciu urządzenie, wymaga jednak pewnej kultury, która wiąże się z określoną wiedzą i doświadczeniem. Aby czerpać wyjątkową radość z rowerowej jazdy, nie trzeba dalekich podróży. One z pewnością są fascynujące, ale nie zawsze stać nas na nie i nie zawsze mamy na nie czas. Obie te przeszkody nie istnieją jednak w odniesieniu do podróży znacznie mniejszych, ale także inspirujących – odkrywających okolicę miejsc, w których mieszkamy.

Zaprezentowane w naszym e-Przewodniku trasy, to całkowicie nowa propozycja. Powstała z naszej osobistej pasji i chęci nieustannego odkrywania na rowerze okolic Krakowa. Wiele lat temu, kiedy po raz pierwszy zapuszczaliśmy się na świeżo zakupionych „góralach” w rejon Dolinek Krakowskich, przeżyliśmy osobisty szok. Pojechaliśmy tam, bo ktoś z nas przeczytał o nich jakiś krótki artykuł i chcieliśmy to zobaczyć. To było jeszcze przed erą Internetu, więc zdjęć za wielu nie było, a te dostępne, były kiepskiej jakości. Kiedy po raz pierwszy dotarliśmy na miejsce, byliśmy kompletnie zaskoczeni. Do tej pory rower był dla nas „urządzeniem” wykorzystywanym wyłącznie w mieście. A tymczasem tak blisko, na wyciągnięcie ręki, w tak niewielkiej odległości od Krakowa, odnaleźliśmy bezmiar wyjątkowych krajobrazów. I od tej pory zaczęło się. Nie tylko w każdy weekend, ale niemal w każdą wolną chwilę, braliśmy nasze chromowo-molibdenowe rumaki i pędziliśmy na spotkanie z Nieustannieurzekającym. Przez kolejne lata obszar, jaki odkrywaliśmy, znaczenie się poszerzył i ostatecznie zatoczył z nami pełną pętlę wokół Krakowa. Dzięki temu, być może jako pierwsi w tak pełnej formie, poznaliśmy tereny otaczające w każdą stronę Kraków do odległości 50-60 km.

Sami bardzo dużo jeździmy w formule MTB. Interesują nas szybkie terenowe jazdy w trudnym technicznie terenie. Jednak nasza osobista pasja spędzania wolnego czasu z przyjaciółmi (z których tylko część lubi taką jazdę) sprawia, że w ciągu ostatnich kilkunastu lat przejechaliśmy wokół Krakowa tysiące kilometrów po trasach ro charakterze rekreacyjnym. Wbrew pozorom wyszukanie tego typu tras nie jest zadaniem łatwym. Okolice Krakowa zdominowane są przez teren silnie pofałdowany, wymagający od jeżdżącego dobrej wytrzymałości i kondycji. Pojechanie w najciekawsze rejony wiąże się zatem z koniecznością pokonywania krótkich, ale dość stromych podjazdów. A to może być dla kogoś szukającego rekreacji, mocno zniechęcające.

Wymyślona przez nas koncepcja jest bardzo prosta; stworzyć pakiet tras, które na możliwie jak największym odcinku, będą miały płaski profil. Łatwo powiedzieć, trudniej wykonać. Okazało się jednak, iż wytyczenie kilkudziesięciu tras nie było zadaniem niewykonalnym. Niemal w każdym kierunku znaleźć można rejony płaskie, a tam, gdzie nie brakuje pofałdowań, nierzadko występują w terenie doliny rzek – idealne do spokojnych podróży. Oczywiście z powodu ukształtowania terenu, trasy przez nas proponowane nie są rozrzucone równomiernie. Na południu, zaledwie kilka kilometrów od granic miasta zaczyna się teren Pogórzy – i tam szanse na trasy rekreacyjne były najmniejsze. Na północy utrudnienia są efektem fałdów Wyżyny Krakowsko – Częstochowskiej. Zostaje zatem cudowny teren Kotliny Oświęcimskiej (zachód) i rejonu Puszczy Niepołomickiej.

Wyjątkowość naszej propozycji polega jednak na trzech rzeczach. Po pierwsze jest to pierwsza na rynku propozycja zaplanowana specjalnie dla osób, które szukają wyłącznie rekreacji. Przewodników rowerowych na rynku jest jak na lekarstwo, a przewodników do jazdy rekreacyjnej  – niemal nie znajdziesz. Powodów jest wiele. Większość osób jeżdżących dużo na rowerze, to osoby gustujące w formule MTB czyli jeżdżące po trasach leśnych, pagórkowatych i w terenie. Dla nich wysiłek i walka to codzienność. Takich osób jest całkiem sporo, a organizowane dla nich różnego rodzaju maratony dają im dużą motywację do regularnej jazdy. W przypadku osób używających roweru rekreacyjnie, motywacja jest mniej „hormonalna” i sportowa, a bardziej „estetyczna”. Tego typu społeczność – w porównaniu z Niemcami czy Czechami – mało korzysta z przewodników, gdyż mała jest jeszcze w Polsce świadomość rowerowa. Używa się zatem roweru do „przejażdżki”, a nie do zaplanowanych wycieczek.

Drugi powód wyjątkowości naszego przewodnika jest taki, iż planując nasze trasy, włączyliśmy w ich system sieć komunikacji publicznej – zarówno PKP jak i MPK. Nie każdy ma samochód, a jeśli tak, to nie każdy dysponuje rowerowymi bagażnikami. Dlatego też niemal wszystkie nasze trasy (z jednym wyjątkiem) zaczynają się lub kończą na stacjach kolejowych lub pętlach autobusowych. Albo też w samym Krakowie. Takie rozwiązanie ma umożliwić dostęp do tras jak największej liczbie rowerzystów. Trzecia kwestia to szczególny system przebiegu tras. Jeśli bowiem nałożyć je na siebie, wtedy okaże się, że propozycji jest znacznie więcej, niż te opisane! Tworzą one bowiem cały system przecinających się pętli lub linii, między którymi można swobodnie przeskakiwać. Wystarczy zatem wybrać w punkcie łącznikowym inny wariant, aby zrobić jednego dnia 2-3 odcinki pochodzące z różnych tras. Trzeba tylko trochę posiedzieć nad mapami i zagłębić się w kwestię. A efekt – zupełnie niezwykły!

Mamy zatem nadzieję, że nasza propozycja spodoba się Państwu. I że stanie się w dla Was inspiracją do odkrywania pięknych zakątków okolic Krakowa.

OD SUWALSZCZYZNY PO PRZEMYŚL

Wyprawa przemierzająca polskie kresy, zwane inaczej ścianą wschodnią czyli podróż szukająca śladów dawnych i współczesnych mniejszości religijnych i etnicznych, zamieszkujących tereny wschodniej Polski.

15 dni, 28 lipiec – 11 sierpień 2012

Wyjazd realizowany jest w pełni w wariancie podróżniczym – bez asysty samochodu. Całość bagaży przewożona jest w sakwach.

	Kresy – niemal mityczne pojęcie dla każdego Polaka, obrośnięte legendą ziemie Dzikich Pól na dalekiej Ukrainie, bagna Polesia, wieżyce świątyń Wilna i Lwowa… Wydaje się nam najczęściej, że ta pełna tajemnic kraina, gdzie mieszały się kultury, ludy i religie, pozostała już jako odległe miejsca za naszą wschodnią granicą, nie zawsze łatwe do odnalezienia i najczęściej zubożone w wyniku okropności ostatniej wojny światowej… Jednak wiele z tak pojmowanego klimatu kresów – krainy różnorodnej etnicznie i kulturowo – odnaleźć można i dziś nawet w Polsce. Nasza „ściana wschodnia”, ziemie województw podlaskiego, lubelskiego i podkarpackiego, obfitują w miejsca związane z dziejami prawosławia, religii judaistycznej, islamu i oczywiście katolicyzmu rzymskiego. W wielu też miejscach do dziś mieszkają przedstawiciele innych niż polska narodowości. A jeśli dodać, że w regionach tych odnaleźć można liczne ciekawostki przyrodnicze i ostoje dzikich, zagrożonych wyginięciem zwierząt czy roślin, to okaże się, że trudno odnaleźć w naszym kraju bardziej różnorodną krainę!
	[fblink]

Magiczna podróż dookoła Rumunii

Wyprawa rowerowa zaczynająca się w położonym na północy Maramureszu i docierająca wzdłuż karpackiego łuku do pięknego Siedmiogrodu. A po drodze niezwykłe malowane monastyry, najpiękniejsze warowne kościoły i zapierające widoki z podniebnych przełęczy…

16 dni, 4 sierpień – 19 sierpień 2012

	Niewiele jest miejsc w Europie tak różnorodnych i wielobarwnych jak te, które spoczywają u podnóży karpackiego łuku. Od Moraw, poprzez polskie Beskidy, Tatry i Bieszczady, ukraińską Czarnohorę i Gorgany, i dalej aż po rumuńskie Fogarasze i Retezat – na wielu tysiącach kilometrów rozciąga się społeczna, etnograficzna i cywilizacyjna skarbnica. Przez setki lat – mimo dzielących poszczególne społeczeństwa granic, pasmo Karpat stanowiło łączący wszystkich most i barierę zarazem. Most dla przyjaciół i mur dla wrogów. U jego podnóża w wielu miejscach powstała niepowtarzalna kulturowa atmosfera, która do dziś budzi w odwiedzających zaciekawienie i entuzjazm. Częścią tego wielkiego ludzkiego dorobku jest rumuński Siedmiogród, zawny obecnie Transylwanią. Przez stulecia należący do Królestwa Węgier jawi się dziś jako miejsce współistnienia wielu kultur i narodów. Przyciąga wspaniałymi średniowiecznymi miastami, kamiennymi wsiami oraz widokiem, który zapada w pamięć na długo po powrocie do domu. Skalną ścianą Fogaraszy, która piętrzy się wyniośle ponad wyżyną, stanowiąc jej południową granicę.
	[fblink]

Dołączone do opisów mapy, udostępniło nam Wydawnictwo Compass. Na nie – dla zobrazowania przebiegu tras – nanieśliśmy ich ślad. Dzięki temu każdy może w łatwy sposób prześledzić ich przebieg. Mapy te są wersją nieco starszą, uproszczoną, dlatego też do samodzielnego przejazdu polecamy mapy z najnowszego wydania, zawierającego o wiele bogatszą ikonografię obiektową (kapliczek, szkół, remiz strażackich, przydrożnych krzyży, przystanków autobusowych na liniach podmiejskich itp.). Każdy taki element to bezcenna pomoc w poruszaniu się w terenie, a aktualne mapy Compassu są pod tym względem znakomite. Sami z nich korzystamy na co dzień i je właśnie polecamy.
Słowo wstępne Jak właściwie przygotować się do jazdy? na ZACHÓD od Krakowa
Widok z wysokiego brzegu  

Kamień – Podłęże – Okleśena – Alwernia – Brodła – Kamień

długość trasy: 16 km; pętla, poziom 1-2

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU
———————————————————————————————————————————————————— Niekończąca się droga przez las  

Młynka - Leśniczówka Kopce – Rudno – Linia Huberta – Leśniczówka Czerna - Wola Filipowska

długość trasy: 21 km; trasa liniowa, poziom 1

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Woda wijąca się pośród traw  

Jeziorzany - Dąbrowa Szlachecka – Wołowice – Czernichów – Facimiech – Ochodza – Jeziorzany

długość trasy: 28 km; pętla, poziom 1

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Piękny widok ponad doliną  

Kamień – Łączany – Chrząstowice – Czernichów

długość trasy: 15 km; trasa liniowa, poziom 1

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Niemal rzeczka, ale jednak pół  

Kleszczów – Nielepice – Brzoskwinia – Chrosna – Mników – Kaszów

długość trasy: 17 km; trasa liniowa, poziom 2

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Wieża stercząca nad dachami  

Sanka - Czułów – Mników – Morawica – Budzyń – Kryspinów

długość trasy: 19 km; pętla, poziom 2

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Dalej, dalej w dół doliny!  

Bębło - Dolina Będkowska – Kobylany – Dolina Kobylańska – Karnowice - Bolechowice

długość trasy: 18 km; trasa liniowa, poziom 2

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU na PÓŁNOC od Krakowa Najsłynniejsza dolina na Jurze  

Czajowice – Ojców – Prądnik Korzkiewski – Korzkiew – Giebułtów – Zielonki – Kraków

długość trasy: 25 km; trasa liniowa, poziom 1-2

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa POBIERZ SCHEMAT PRZEJAZDU na WSCHÓD od Krakowa Przeszłość, która nie przemija  

Pleszów - Stryjów – Branice – Ruszcza – Wyciąże – Wola Rusiecka – Chałupki – Kujawy – Pleszów

długość trasy: 23 km; pętla, poziom 1

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ———————————————————————————————————————————————————— Wielkie błoto pośrodku lasu  

Staniątki – Szarów – Błoto – Kozi Las – Kobyla Głowa – Leśniczówka Przyborów – Niepołomice - Staniątki

długość trasy: 27 km; pętla, poziom 1

SZCZEGÓŁOWY OPIS TRASY aa / aa MAPA aa / aa SCHEMAT PRZEJAZDU ————————————————————————————————————————————————————

a

Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.

Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.