Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.

Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.

Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.

Zapraszamy do zaglądania już od marca 2012.

Sobota, 6 sierpnia 2011

TRASA 6 – Droga do Szczepanowa

Biadoliny Szlacheckie – Wokowice – Szczepanów – Bucze – Bratucice – Rajsko – Niedzieliska – Borzęcin – Bielcza – Biadoliny Szlacheckie

Nasza szósta trasa po raz kolejny poprowadzi nas rejonami między Bochnią a Tarnowem. Po raz drugi pojedziemy do Biadolin Szlacheckich, aby jadąc przez kilka godzin wśród malowniczych łąk wykonać pełną rowerową pętlę. A po drodze majestatyczne i pełne spokoju krajobrazy z widokiem na Pogórza.

Ze stacji Biadoliny skierujemy się na zachód, gdzie odwiedzimy Wokowice z urokliwym XIX dworem z 1847 roku, a następnie leżący kilka kilometrów dalej Szczepanów. Historia i nazwa tej niewielkiej miejscowości najprawdopodobniej nie byłaby nigdy szerzej znana, gdyby nie postać Stanisława ze Szczepanowa, świętego kościoła rzymskiego, który będąc biskupem krakowskim, został zamordowany na Skałce przez króla Bolesława Szczodrego (zwanego też śmiałym) na skutek toczącego się między nimi konfliktu. O co dokładnie poszło, w zasadzie nie wiemy, gdyż jedyna relacja jaką znamy, pochodzi od Galla Anonima (kronikarza piszącego w czasach Bolesława Krzywoustego), który relacjonował wydarzenia kilkadziesiąt lat później, znając je tylko ze słyszenia. Jedna z wersji mówi o złym prowadzeniu się króla, druga o srogim potraktowaniu niewiernych żon rycerzy udających się na wyprawę kijowską, za którymi wstawił się biskup Stanisław. Finał sporu okazał się jednak po ludzku tragiczny dla Stanisława, a jego poćwiartowane ciało, stało się symbolem późniejszego rozbicia dzielnicowego (karą za to).

Ze Szczepanowa pojedziemy cudownym widokowo odcinkiem w stronę Wielgoszówek, na którym nie napotkamy niemal żadnych domów, a piękny krajobraz wypełniony jest kwitnącymi na łąkach kwiatami. Następnie miniemy Bucze i przejedziemy najdłuższy czekający nas tego dnia leśny odcinek, przez tzw. Kościelne Górki. Następnie zmienimy kierunek i udamy się na północ do Rajska. Na tym odcinku ponownie przejedziemy wśród otwartej, wielobarwnej przestrzeni pól i łąk. Jazda bocznymi drogami stanowić będzie z pewnością dla wielu uczestników zupełnie nowe doświadczenie, gdyż rzeczywistość poza miejska wokół Krakowa w zasadzie nigdzie nie bywa tak pusta i cicha. gdy po kilku kolejnych kilometrach dotrzemy do Niedzielisk, czeka nas drugi – nieco krótszy i nie stanowiący tak zwartego kompleksu – obszar leśny. Przejedziemy zupełnie niezamieszkanymi rejonami aż do prawego brzegu Uszwicy, wzdłuż której skierujemy się na południe do Borzecina i dalej do Bielczy. Tam obejrzymy piękny kościół zaprojektowany przez wybitnego lwowskiego architekta, twórcę stylu narodowego w architekturze sakralnej – Jana Sas – Zubrzyckiego, twórcę m.in. kościoła św. Józefa na Rynku Podgórskim w Krakowie i klasztoru Redemptorystów na ulicy Zamoyskiego. Finał naszej podróży przebiegać będzie dalej wzdłuż Uszwicy, która doprowadzi nas do linii kolejowej, a z nią z powrotem do Biadolin.

Dojazd pociągiem PKP lub własnym samochodem. Osoby jadące pociągiem spotykają się na peronie w dzień wyjazdu. Każdy kupuje bilet samodzielnie (także na rower). Odjazd o godzinie 9.07 z Dworca Głównego. Początek jazdy z dworca w Biadolinach o 10.30.

Pilot odpowiedzialny: Michał Krawczyk, telefon: 606 857 942

—————————————————————

Sobota, 13 sierpnia 2011

TRASA 7 – W poszukiwaniu zapomnianych wsi

Tytułowe zapomniane wsie to miejscowości leżące pomiędzy Krakowem a Bochnią, które z racji swojego położenia są niezwykle mało znane. A przecież tak wiele z nich ma bogatą, niezwykle ciekawą historię, godną odkrywania i opowiadania. Pierwsza część tych wsi, to te, które stanowiły kiedyś prawdziwą oazę spokoju, aż do czasu, gdy władze komunistycznej Polski, zaraz po II wojnie światowej, zdecydowały o budowie kombinatu metalurgicznego na wschód od Krakowa. Wiele z tego, co wtedy istniało, dziś już nie ma, gdyż przykrywają to zabudowania Huty im. Tadeusza Sendzimira i bloki Nowej Huty. sporo jednak przetrwało i można to odnaleźć w zadziwiająco nienaruszonej formie, w bezpośrednim sąsiedztwie kombinatu. Druga część to te, które ulokowane są na prawym brzegu Wisły, poniżej mostu w Niepołomicach. Przy cudnie wijących się wiślanych zakolach z dala od zgiełku codziennego ruchu, znajdują się niewielkie przysiółki dwóch Woli: Batorskiej i Zabierzowskiej oraz Zabierzowa Bocheńskiego. A gdy do tego dodamy niesamowicie widokowy, przecudny odcinek z Chobotu do Dziewina, biegnący północnym skrajem Puszczy Niepołomickiej, to wyjdzie nam trasa że palce lizać.

Zaczynamy zatem w Krakowie. A dokładnie w Nowej Hucie na Wzgórzach Krzesławickich, przy pętli tramwajowej. Udajemy się stamtąd wokół Fortu Grębałów i cmentarza do Luboczy, a następnie do Wadowa, gdzie odnaleźć można uroczy dworek z początku XX wieku. Stamtąd pojedziemy pod słynnym przejazdem kolejowym do Ruszczy, gdzie pośród łąk wystawia swą wieżę magiczny gotycki kościółek z 1420 roku. Następnie Następnie przez Wyciąże dotrzemy do Branic, gdzie znajduja się dobra historycznego rodu Branickich – zobaczyć tam można piękny dwór oraz lamus (dawny budynek gospodarczy). Udamy się stamtąd na południe między niezwykle urokliwymi wyrobiskami piasku, posiadającymi wiele niezwykle odludnych zakątków. Odwiedzimy w ten sposób Wolę Rusiecką, Kępę Grabską oraz Przylasek Rusiecki, gdzie znajduje się piaszczyste kąpielisko (miejsce bardzo popularne wśród nowohucian). Jeśli pozwoli nam na to czas, spróbujemy podjechać na wiadukt linii kolejowej i na magiczny most na Wiśle, z którego – ponad polami – na wiele kilometrów w każdą stronę, widać rozlane w tamtym miejscu łąki i pola. Bujność otaczającego nas krajobrazu z pewnością nas wtedy zaskoczy.

Z Przylasku Rusieckiego udamy się do „brata” zza miedzy – Przylasku Wyciąskiego i wałem wiślanym dotrzemy do mostu w Niepołomicach. Stamtąd wybierzemy opcję wzdłuż Wisły i przez zagubione wśród wiślanych zakoli przysiółki dotrzemy do Chobotu. Od tego miejsca czeka nas magiczny przejazd wzdłuż linii lasu łąkami, przez które płynie rzeka Drwinka. Na tych fantastycznych, otwartych przestrzeniach – jeśli ma się trochę szczęścia – można oglądać swobodnie biegające dzikie zwierzęta, sarny, jelenie i dziki. A wśród podmokłych połaci łąk zwanych Olszyny także bobry.

Po dotarciu do Dziewina czeka nas zmiana kierunku jazdy – udamy się na południe w stronę Bochni. Dotrzemy do niemal nieznanego wiszącego mostu na Rabie (około 150 m!) i lewym jej brzegiem udamy się w końcową podróż przez Gawłów i Krzyżanowice. A po drodze dwa piękne drewniane kościoły (św. Andrzeja z 1806 r. oraz św. Joachima z 1699 r.) i jeszcze jeden wiszący most. Finał w Bochni, gdzie przed odjazdem do Krakowa warto odwiedzić piękny stary rynek i odpocząć w cieniu jego średniowiecznych kamienic.

Ruszamy z pętli tramwajowej na Wzgórzach Krzesławickich o godzinie 10.00. Powrót pociągiem z Bochni.

Pilot odpowiedzialny: Krzysztof Bzowski, telefon: 608 688 626

—————————————————————

Sobota, 20 sierpnia 2011

TRASA 8 – Kręta pętla między stawami

Kamień - Dębina – Spytkowice – Palczowice – Podolsze – Las – Łowiczki – Grodzisko – Palczowice – Spytkowice – Kamień

Na naszym ósmym wyjeździe udamy się do regionu zwanego Doliną Karpia. Obszaru znajdującego się między Oświęcimiem a Spytkowicami, na którym znajduje się kilkadziesiąt różnej wielkości stawów rybnych, tworzonych tu już od średniowiecza, w których hodowano wiele gatunków ryb trafiających na najbardziej znamienite polskie stoły. To właśnie stąd – ze stawów zatorskich – pochodziły przez wiele wieków karpie, które nazywano królewskimi, gdyż trafiały na stoły wielu wawelskich gospodarzy. Urok naszej drogi to zatem połączenie barwnej historii, piękna szeroko rozlanej wody i krzyku krążących nad nią ptaków. Zatoczymy zatem niezwykle malowniczą pętlę między kilkunastoma stawami, wśród których nie zabraknie też paru chwil dla wspólnego odpoczynku.

A zaczniemy po zupełnie inne stronie Wisły, bo w miejscowości Kamień, w której odnaleźć można bardzo urokliwe pamiątki po działającym tu kiedyś folwarku – piękny lamus z przełomu XVIII i XIX wieku oraz zabytkową drewnianą studnię. Następnie pojedziemy w kierunku Podłęża i przeprawy promowej w miejscowości Okleśna. Funkcjonujący tam prom to jedna z największych atrakcji doliny Wisły, umożliwiająca przeprawę przez wyjątkowo malownicze w tym miejscu jej otoczenie. Z jednej strony towarzyszą jej opadające delikatnie w kierunku wody, niewielkie grzbiety w rejonie Kamienia i Mirowa, z drugiej szeroko rozlane pola, domknięte przez ciągnące się z zachodu na wschód beskidzkie pogórza. Po przekroczeniu Wisły dotrzemy do Spytkowic, gdzie znajduje się bardzo ciekawy, odbudowany w XX wieku zamek, w którym m.in w roku 1229 Konrad Mazowiecki w czasie zwołanego zjazdu możnych pojmał Henryka Brodatego. Następnie przejedziemy odcinek bezpośrednio sąsiadujący z Wisłą aż do miejscowości Smolice i wjedziemy po raz pierwszy w bezpośrednie sąsiedztwo Stawów Spytkowice. Towarzyszyć nam będą na tym odcinku bardzo piękne krajobrazy płaskiej doliny, na której końcu niewielkie szczyty tworzyć będą układające równoległe do nas kolejne plany.

Odwiedzimy drewniany kościół p.w. św. Jakuba w Palczowicach, przekroczymy Skawę koło Podolsza i zrobimy magiczną rundę pośród Stawów Przeręb. Na odcinku kilku kilometrów przejedziemy wąską groblą, którą z dwóch stron otaczać będzie porośnięta kwiatami woda, ponad którą – na niewielkim wzniesieniu nad Babicami – będziemy mogli podziwiać dumnie stojącą basztę zamku Lipowiec. Skierujemy się następnie na południe w kierunku Stawów Bugaj i przejedziemy ich skrajem – tu także spotkamy zachwycające kwitnące łąki i usłyszymy krzyk setek krążących w powietrzu ptaków. Pomiędzy Stawami Rudze dotrzemy po raz drugi do Skawy i przekroczymy ją w Grodzisku. Czeka nas tutaj bardzo malowniczy odcinek biegnący dnem jej doliny – aż do Palczowic. Stamtąd – bardzo ciasnym przesmykiem pomiędzy wodami Stawów Spytkowice – powrócimy do Spytkowic, a stamtąd do przeprawy promowej w Okleśnej i do Kamienia.

Ruszamy z miejscowości Kamień spod kościoła o godzinie 9.30. Dojazd własnym samochodem lub autobusem linii 229 jadącej z Salwatora.

Pilot odpowiedzialny: Krzysztof Bzowski, telefon: 608 688 626

—————————————————————

Sobota, 27 sierpnia 2011

TRASA 9 – Widok ponad wzgórzami

Kmieńczyce – Orłów – Słomniki – Niedźwiedź – Goszyce – Wilków – Wysiółek Luborzycki – Zastów – Kraków

Nasz ostatni wakacyjny wyjazd w ramach cyklu WEEKEND NA ROWEROWO prowadzić będzie terenami zupełnie niedocenianymi rekreacyjnie. Północno-wschodnie okolice nie są popularne wśród Krakowian, co – jak wydaje się nam – wynika głównie z braku wiedzy o tych terenach. Sława dolinek jurajskich (na zachodzie) i Puszczy Niepołomickiej (na wschodzie) jest tak wielka, a ich atuty tak silne, że niewiele osób dostrzega walory terenów rozciągających się między Krakowem a Miechowem. A jest doprawdy co oglądać. Są bowiem dwie piękne rzeczne doliny (Dłubni i Szreniawy), kilka fantastycznych kościołów (Wysocice, Ulina Wielka, Przesławice, Wilków, Wysiółek Luborzycki) oraz bardzo liczna grupa niezwykle urokliwych dworów i pałaców (Niedźwiedź, Goszyce, Goszcza, Ściborzyce, Więcławice). A wszystko zanurzone w falujących krajobrazach łagodnych wzgórz.

Zaczniemy naszą podróż w Kamieńczycach – ostatniej stacji przed Miechowem. Przejedziemy na prawy brzeg Szreniawy i udamy się na południe w kierunku Słomnik. Mimo, iż okoliczny teren to liczne wzniesienia, jedziemy przez ponad 15 km zupełnie płaską trasą, tuż przy rzece. kilka razy ją zresztą przekroczymy, co da nam odczuć, iż rzeczywiście Szreniawa jest jedną z bohaterek naszej podróży. W Słomnikach zobaczymy klimatyczną zabudowę miasteczka i odpoczniemy chwilę na rynku. Czeka nas odtąd zmiana kursu i rozstanie z towarzyszącą nam rzeką – my jedziemy dalej na południe, ona zaś wyraźnie na wschód. W Niedźwiedziu zobaczymy niezwykły pałac wybudowany przez Stanisława Wodzickiego, a kilka kilometrów dalej odwiedzimy dwór, w którym w czasie II wojny światowej zamieszkiwał założyciel Tygodnika Powszechnego – Jerzy Turowicz, zięć właścicielki obiektu, a przez pewien czas jego gościem był Czesław Miłosz (dwór rodziny Zawiszów). W miejscowości znajduje się jednak także inny dwór – najstarszy tego typu drewniany obiekt w Polsce, pochodzący z 1673 roku.

Z Goszyc przejedziemy do Wysiółka Luborzyckiego. Droga do tej miejscowości to prawdziwa uczta dla oka, wzniecająca wiele rowerowych emocji. Pojedziemy bowiem terenem, który znajduje się dość wysoko nad Krakowem, dzięki czemu zjazd w jego kierunku zaobfituje pięknymi widokami. Gdy dotrzemy do Wysiółka Luborzyckiego, po naszej prawej stronie ujrzymy piękny gotycki kościół z pierwszej połowy XV wieku, a dalej – jadąc przez Łuczyce do Więcławic – dotrzemy do kolejnego obiektu pięknego obiektu rodowego – Pałacu Zakrzeńskich z 1882 roku. W Więcławicach odwiedzimy też piękny drewniany kościół z końca XVIII wieku.

W finale naszej podróży dotrzemy do doliny Dłubni, gdzie podziwiać będziemy ceglany, gotycki kościół w Raciborowicach i przejedziemy piękną widokową drogą wzdłuż Zalewu Zesławice. Stamtąd tylko krok na pętlę tramwajową znajdującą się na osiedlu Bohaterów Września.

Spotykamy się na peronie w dzień wyjazdu. Każdy kupuje bilet samodzielnie (także na rower). Odjazd o godzinie 8.33 z Dworca Głównego. Początek jazdy z dworca w Kamieńczycach o 9.20.

Pilot odpowiedzialny: Michał Krawczyk, telefon: 606 857 942

a

Na każdym naszym wyjeździe spośród wszystkich uczestników wylosujemy dwie osoby, które otrzymają od nas małe niespodzianki: mapę wydawnictwa COMPASS, która służyła do wytyczenia trasy oraz przewodnik ufundowany przez Wydawnictwo BEZDROŻA. W ostatnią sobotę nasze nagrody zdobyli Paweł (przewodnik po Beskidzie Niskim i Bieszczadach) i Piotr (mapa okolic Krakowa). Gratulujemy!

  Wszystkie trasy w ramach wakacyjnego cyklu WEEKEND NA ROWEROWO tworzymy w oparciu o mapy Wydawnictwa COMPASS

Zaprezentowane poniżej trasy to tylko mały wycinek z tego, gdzie jeździmy. Lubimy je jednak szczególnie, gdyż dają nam kontakt z tym, co w naszym poczuciu najpiękniejsze. No i idealne na rower. Możliwości jest jednak znaczeni więcej, dlatego też przygotowujemy obecnie dla wszystkich, którzy lubią odwiedzać naszą stronę, e-Przewodnik. Publikację, której jeszcze na polskim rynku nie było. Z systemem zazębiających się tras, które można  będzie modyfikować na wiele różnych sposobów, poprzez łączenie różnych fragmentów tras opisanych.  chcemy w ten sposób ofiarować wszystkim szukającym inspiracji niezapomniane uczucie świeżości. A przecież o to właśnie chodzi.  Aby cieszyć się jazdą i towarzyszącym nam krajobrazem.

W naszym osobistym doświadczeniu i w pilotowaniu różnych grup, jeździmy z Krakowa we wszystkich kierunkach. Czasami na kilka godzin w ciągu jednego dnia. A czasami na oba weekendowe dni. Oczywiście bywa też tak, że kiedy korzystnie ułoży się kalendarz i weekend zrobi się trzydniowy – to jeździmy na trzy weekendowe dni. Trzeba jednak naprawdę dużej wiedzy, aby właściwie dostosować trasę do możliwości. Okolice Krakowa są silnie pofałdowane i jest to naturalny teren dla lubiących mocne rowerowe zmęczenie. Co nie oznacza, iż przy odpowiednim doświadczeniu i posiadaniu bardzo szczegółowej wiedzy o trenie nie można znaleźć propozycji zupełnie sielankowych. Stąd też tworząc nasze trasy wyraźnie określamy ich profil i dzielimy je na dwie kategorie: rekreacyjne i dla wymagających. Mamy nadzieję, że spodobają się Państwu. I że będzie także okazja do wspólnego poznawania ich piękna.

trasy DLA WYMAGAJĄCYCH : aaaa

(długość tras między 70-90 km, z możliwością dłuższych podjazdów, wymaga pewnego objeżdżenia)

JEDNODNIOWE aaaaDWUDNIOWE aaaaTRZYDNIOWE

aaaa

trasy REKREACYJNE :

(długość tras do 55 km, generalnie po płaskim terenie, sporadyczne podjazdy, dogodne dla każdego – także dla dzieci od 10 lat (lub młodszych – przy stałym kontakcie z rowerem i dobrym objeżdżeniu)

JEDNODNIOWE Skąd wiadomo jak trudna jest trasa?
Przy każdym realizowanym przez nas projekcie określana jest przybliżona długość trasy oraz jego skala trudności. Skala jest pięciostopniowa, przy czym trzeba mieć wyraźnie na uwadze, iż już najniższy poziom stawia uczestnikom pewne wymagania. Wynika to z faktu, iż przygotowywane przez nas trasy są propozycją CAŁODNIOWYCH wycieczek, nie zaś dwu-trzygodzinnych przejażdżek. Poziom 1 na trasie dominuje droga płaska, bardzo łatwa technicznie, o asfaltowej, gruntowej bądź szutrowej nawierzchni; możliwa do pokonania przez każdego bez przygotowania Poziom 2 trasa o dominacji płaskiego profilu, ale wiążąca się z pewną ilością łagodnych podjazdów o długości od 500 m; w pewnej ilości mogą na niej występować drogi gruntowe lub/i leśne; możliwa do pokonania przez każdego, kto lubi umiarkowane zmęczenie Poziom 3 trasa w terenie lekko pofałdowanym, gdzie regularnie można napotkać nieco stromsze podjazdy o długości przekraczającej 500 metrów, a także przekraczające 2 km; na trasie niewielka ilość dróg gruntowych z łatwymi technicznie podjazdami i zjazdami; możliwa do pokonania bez przygotowania przez każdego, kto lubi aktywne formy spędzania czasu Poziom 4 trasa silnie pofałdowana w całości składająca się z wymiennie przebiegających podjazdów i zjazdów; na całej długości możliwe regularne podjazdy o długości przekraczającej 2 km; spora ilość odcinków gruntowych, na których wymagane są większe umiejętności techniczne z racji występowania wąskiej i nierównej nawierzchni; możliwa do pokonania przez osoby regularnie korzystające z roweru w terenie wymagającym dużego wysiłku Poziom 5 trasa przebiegająca przez rejony podgórskie bądź górskie, na których nie brakuje podjazdów liczących po kilka, czy wręcz kilkanaście kilometrów; wymaga tolerancji na bardzo duży wysiłek realizowany na długich odcinkach czasu; trasa złożona z dróg o każdym rodzaju nawierzchni, wymagająca sporych umiejętności technicznych – także do jazdy dłuższymi odcinkami pod górę na nawierzchniach szutrowych i gruntowych; możliwa do zrealizowania przez osoby przyzwyczajone do bardzo długotrwałego i bardzo dużego rowerowego wysiłku UWAGA: Jeśli dana trasa oznaczona jest dwoma numerami, znaczy to, iż na większej części trasy poziom trudności określa niższy z nich, ale do krótkich fragmentów odnosi się wyższy. Komentarz do poziomów
Mimo powyższej szczegółowej charakterystyki uwzględniającej pięć poziomów trudności mamy przekonanie, iż w kwestii predyspozycji do jazdy na rowerze osoby dzielą się na dwa rodzaje: takie, które mają niewielką tolerancję na wysiłek oraz takie, które mają ją w dużych ilościach. Reszta – wedle naszej oceny i doświadczenia – tak na prawdę ma bardzo niewielkie znaczenie. Kluczowe jest według nas nastawienie i psychologiczna tolerancja dla podejmowanego wysiłku. Dla osób o niskiej tolerancji idealne są trasy oznaczone symbolem 1 i 2, dla pozostałych osób – trasy 3, 4 i 5. Jeśli czyjś organizm (można by rzec z natury) nie lubi dużego wysiłku, znakomicie da sobie radę na trasach 1 i 2, ale w czasie kolejnego podjazdu na trasie o poziomie 3 będzie czuł się zmęczony i zniechęcony. I jak wspominaliśmy – nie chodzi tutaj o wcześniejsze fizyczne przygotowanie, ale raczej o wymiar nastawienia, motywacji i psychiki. Dla takich osób trasy o poziomie 3 są także w jakiejś mierze dostępne, jednak są one dla nich górną granicą. Z kolei osoba nawet nie jeżdżąca za wiele ale posiadająca dużą tolerancję na wysiłek jest w stanie w krótkim czasie wystymulować swój organizm nawet do pokonywania tras oznaczonych poziomem 5. Taka jest nasza ocena po wielu różnych rowerowych wyprawach, w czasie których osoby jeżdżące przed wyjazdem bardzo mało (ale otwarte na duży wysiłek), po początkowym podprowadzaniu rowerów na podjazdach nie przekraczających długości 2 km, były w stanie po dwóch tygodniach jazdy bez schodzenia pokonać podjazdy przekraczające 15 km.

a

Już w niedzielę 26 czerwca zapraszamy do udziału w I Rowerowej Grze Miejskiej. Być może pierwszej, jaka będzie mieć miejsce w Polsce! Tego typu rozrywka coraz powszechniej wdziera się w nasz miejski krajobraz, będąc próbą przeniesienia na świata realnego rozmaitych scenariuszy i motywów spotykanych w grach. Jednak miejska gra realizowana na rowerze to coś wyjątkowego! Daje bowiem szansę na połączenie swobody przemieszczania się z naprawdę dużym obszarem, na którym rozgrywa się jej akcja. A zatem jest szansą na niebanalne poznawanie miasta.

Mamy nadzieję, iż nasza propozycja będzie pierwszą z kilku, jakie chcielibyśmy zaproponować mieszkańcom Krakowa w tym sezonie. Chcemy sami się przekonać na ile możemy sobie pozwolić w tej niecodziennej formule, stąd też jest to pełen eksperyment. Także pod względem szczególnej formy, gdyż istnieć w grze będą dwa równoległe wątki – pierwszy łatwiejszy, związany z przebyciem całej trasy, drugi trudniejszy, wiążący się ze znalezieniem wszystkich wskazówek i odgadnięciem końcowego rozwiązania. Liczymy na to, iż udany przebieg gry zainspiruje nas wszystkich – zarówno uczestników, jak i organizatorów – do kolejnych działań!

Startujemy w niedzielę 26 czerwca o godzinie 10.00 na Błoniach przy kamieniu papieskim. To charakterystyczny punkt, przy którym jest wystarczająco dużo miejsca, aby wszyscy swobodnie się pomieścili. Rozdamy materiały i dalej – w trasę! A na trasie kilka etapów, które polegać będą m.in. na zbieraniu ukrytych na kamienicznych fasadach wskazówek, rozszyfrowaniu tajemnicy pewnego widoku oraz wyznaczeniu punktu finałowego, do którego trzeba będzie dotrzeć, z odnalezionych na trasie wskazówek. Całość to będzie fantastyczna podróż po Krakowie! Poznacie nieznane zaułki i zobaczycie inne Wasze miasto!

Czas trwania całej gry to 6 godzin. A po drodze aż trzy etapy gry. Trzeba zatem będzie poruszać się naprawdę sprawnie i rozwiązywać odnajdowane zadania. Ta drużyna, która dotrze na miejsce finału pierwsza, mając zebrane wszystkie niezbędne elementy – wygrywa i otrzymuje nagrodę główną. Jednak jeśli przybędzie pierwsza, ale nie rozwiąże poprawnie wszystkich zadań -  nagroda główna może przypaść kolejnej w drużynie.

W rywalizacji mogą brać udział udział 4-osobowe zespoły w dwóch kategoriach:

- 2 + 2 (dwójka dorosłych plus dwójka dzieci)

- 4 + 0 (czwórka dorosłych)

Oczywiście drużyny z dziećmi nie muszą być rodzinami. Można jechać z własnym dzieckiem i dobrać do drużyny jego kolegę lub koleżankę, a może też jechać dwóch zaprzyjaźnionych rodziców ze swoimi dziećmi. Mogą zapisywać się także pojedyncze osoby lub grupy mniej niż 4 osobowe – już na miejscu startu utworzymy z nich pełne składy.

Nagrodami w grze są: zaproszenia dla trzech zwycięskich drużyn w obu kategoriach do restauracji ALRINA, CHIMERA oraz MAKARONIARNIA, a także dwa drużynowe bony podarunkowe do sklepu Decathlon na sumę 200 zł każdy.

Zapisywać można się wyłącznie poprzez nasz formularz kontaktowy, wpisując nazwisko osoby zgłaszającej i dane kontaktowe do niej, a w wiadomości wpisując nazwę drużyny i imiona i nazwiska osób.

Z powodów organizacyjnych przyjmujemy zgłoszenia maksymalnie 50 drużyn wyłącznie do piątku 24 czerwca do godziny 20.00.

Znajdź kompanów, stwórz drużynę, zdobywajcie wskazówki i dotrzyjcie do mety przed innymi!